Fyodor Mihaylovic Dostoyevski Sözleri

Fyodor Mihaylovic Dostoyevski Sözleri ve Alıntıları

İnsan başkalarının kusurlarını bulmaya çalışırken kendi kusurlarının farkına varamıyor. (İnsancıklar)

Bu devir, sıradan insanın en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir. Kimse bir şeyin üzerinde durup düşünmüyor. (Budala)

Şimdi bir an için insanların aptal olmadığını farz edelim. (Yeraltından Notlar)

Bu dünyada insan insana ancak kötülük edebiliyor, anlamsız birtakım biçimcilikler nedeniyle bir damla olsun iyilik yapabilme hakkına sahip değiliz. (Suç ve Ceza)

Yalnız kalmak, yemek ve içmek gibi doğal bir ihtiyaçtır. (Derin Düşünceler)

Sonradan gerçek , tatbiki bir aşka hiç ihtiyaç duymuyordum; hatta gerçek bir aşkı lüks bile buluyordum. (Yeraltından Notlar)

Hiçbir eksiği bulunmasın diye bakacak olursak, dünyada kaç tane iyi insan kalır dersin? (Suç ve Ceza)

Doğruları söylemeyi severim ve en azından içimdeki bu duygunun körelmemiş olmasıyla gurur duyarım. (Ev Sahibesi)

Anlaşılan, onlar için sinek kadar değerim yok. (Yeraltından Notlar)

Namuslu olmak sizi diğer insanlardan üstün yapmaz, övünme hakkını vermez, zaten herkes yaşadığı sürece namuslu olmak zorundadır. (Suç ve Ceza)

Sabahtan akşama dek öküzler gibi çalışıyoruz, emek veriyoruz ama öte yandan itler gibi aç ve yoksuluz! Başkaları çalışmıyor, emek harcamıyor ama zengin yaşıyor! (Budala)

Zamanla insan arasına karışmak dost edinmek ihtiyacını duymaya başlamıştım. (Yeraltından Notlar)

Uysallıkla yazgına boyun eğecek, onu olduğu gibi kabul edeceksin ve her türlü yaşama, sevme, çalışma haklarından vazgeçip, içinde ne varsa boğacaksın! (Suç ve Ceza)

Okumaktan başka yapacak işim, gidecek tek yerim yoktu, çünkü çevremde saygıya layık, beni kendine çekebilecek bir meşguliyet bulamıyorum. (Yeraltından Notlar)

Hem her şey insanın kendi elinde, hem de insan korkaklığı yüzünden ne fırsatlar kaçırıyor. (Suç ve Ceza)

İnsana olan saygımı korumak için, insanlardan uzak duruyorum. (İnsancıklar)

Bu yeni dünyada yeni insanları tanıyıp anlayabilmek çok zor. (Budala)

Kolay değil, kırk yıldır yerin altındayım! İzin verin biraz bana da hayal kurayım. (Yeraltından Notlar)

İnsanoğlu denen aşağılık yaratığın alışamayacağı hiçbir şey yok galiba! (Suç ve Ceza)

Ama aşık olmak sevmek değildir. İnsan nefret ederken de aşık olur. Aklından çıkarma bunu. (Karamazov Kardeşler)

Kolay değil, kırk yıldır yerin altındayım! İzin verin biraz bana da hayal kurayım. (Yeraltından Notlar)

Zaten kadınlarda bütün duygular karışık olarak bir arada bulunur. (Suç ve Ceza)

Sen ne dersen de iki gözüm; toplumun yoksul insanlara saygısı yoktur. (İnsancıklar)

Öyle hayaller kuruyordum ki, aralıksız tam üç ay odamda daldığım hayal aleminde yaşardım. (Yeraltından Notlar)

Okuyunca az kala adam oluyordum. Az kala. Sonra düşündüm taşındım, namussuz kalmayı tercih ettim. (Ezilenler)

Nefrete sevgiden fazla güvenirim. Çünkü, nefretin sahtesi olmaz! (Suç ve Ceza)

Duvarı yıkacak gücüm yoksa, onu yıkmak için kendimi paralayacak halim yok tabii ki, fakat önümde duvar var diye ona boyun eğecek de değilim. (Yeraltından Notlar)

İnsan başkalarının kusurlarını bulmaya çalışırken kendi kusurlarının farkına varamıyor. (İnsancıklar)

İnsan her şeye alışan bir yaratıktır ve sanırım bu onun en iyi niteliğidir. (Ölüler Evinden Anılar)

Etrafınıza şöyle bir göz gezdiriniz! Gerçek hayat denilen şeyin ne olduğunu, nerede olduğunu bilmiyoruz bile! Kitaplarımızı, hayallerimizi elimizden alsalar, öylece ortada kalakalacağız. (Yeraltından Notlar)

Her şey rüya gibi olup biter. İnsan ne yaptığını bilir, ama kendisini kontrol edemez. (Suç ve Ceza)

Anıların güzel olanları da kederli olanları da hep hüzünlendirir. (İnsancıklar)

Namuslu insanlar fakirken de iyi yaşıyorlar. (Yeraltından Notlar)

Acıma duygusu bütün insanlığın başlıca ve belki de tek yasasıdır. (Budala)

Çok tuhaftı! Ağlayamadım; ama ruhum paramparça olmuştu. (İnsancıklar)

Evet, seviyorum! Sizin beni sevdiğiniz kadar seviyorum sizi. (Beyaz Geceler)

Bazen öyle dakikalar oluyor ki tek başıma kalmaktan, tek başıma hüzünlenip ,tek başıma kesintisiz kederlenmekten mutlu oluyorum ve böyle hallerim gitgide sıklaşıyor artık. (İnsancıklar)

Siz de biliyorsunuz ki, hayat bir oyun değil. (Öteki)

İnsanın zihni neyle meşgulse rüyasında onu görür. Hele içiniz rahat olmadı mı, gerçeğe ne kadar da uyar rüyalarımız! (Suç ve Ceza)

Aksilikler insanı delirtir. (İnsancıklar)

Önce biraz ağladılar, ama alıştılar şimdi. Aşağılık insanoğlu her şeye alışır! (Suç ve Ceza)

İnsana en çok acı veren şey, söyledikleriyle söylemek istedikleri arasındaki uçurumdur. (Yeraltından Notlar)

Duyduğuma, okuduğuma göre, başkasına karşı çok büyük bir sevgi duymak, aynı oranda bencilliğe delaletmiş. (Ölüler Evinden Anılar)

Bence manevi yoksunluklar, bütün maddi azaplardan çok daha ağırdır. (Ölüler Evinden Anılar)

Hiç olmazsa tek bir insanla, sanki kendi kendimleymişim gibi her şeyi konuşmak istiyorum. (Budala)

Hayatı küçümsemeyin! Önünüzde daha upuzun bir hayat var. (Suç ve Ceza)

“Dünya mı yıkılsın yoksa bir bardak çay mı içersin?” deseler… “Ben çayımı içtikten sonra dünyanın canı cehenneme” derdim. (Yeraltından Notlar)

Sen hayatını mahvet, ben kenardan izleyeceğim. (Kumarbaz)

Zamana bırak, zamanla her şey unutulur! Sonra akıllanmaktansa şimdi akıllı olmak daha iyidir… (Budala)

Her şeyi fazla ciddiye alıyorsunuz, bu yüzden de mutsuz oluyorsunuz. (İnsancıklar)

Eh, bilirsiniz işte, insanlar bir kaşık suda boğacakları bir kimseyle bile kimi zaman zorunlu ilişki kurarlar. (Kumarbaz)

İnsan mutlu olduğunu bilmediği için mutsuzdur. Mutlu olduğunu fark eden kişi o anda mutlu olacaktır. (Ecinniler)

Akıllı insanla konuşmak zevklidir. (Karamazov Kardeşler)

İnsanın ait olmadığı bir çevrede yaşamasından feci bir şey olamaz. (Ölüler Evinden Anılar)

Beklemesini bilirsen, her şeyin sırası gelir… (Öteki)

Hayatım boyunca şöyle bir kaç kişinin suratına tokat atmadığıma da çok üzgünüm. (Yeraltından Notlar)

Derler ki, müzik güzelse, verdiği tat bütün duygulara ayak uydurur. Mutlu insan, melodilerde mutluluğu, hüzünlü insan hüznü bulur. (Beyaz Geceler)

Sevginin bulunmadığı yerde aklı da arama. (Yeraltından Notlar)

Bir katilden daha cani insanlar gördüm. Umudumuzu öldürenleri gördüm. (Suç ve Ceza)

Hangisi daha iyidir, kolay elde edilmiş bir mutluluk mu, yoksa insanı yücelten acılar mı? (Yeraltından Notlar)

Her şeyi ve herkesi terk edip gitmek ne büyük zevk olurdu! (Kumarbaz)

Hiç kimseye saygı duymayan biri sevmekten de vazgeçer. (Karamazov Kardeşler)

Yüreğim konuşurken ben susmayı beceremem. (Beyaz Geceler)

Ne kadar çok anladıysam, o kadar derinlere battım, sıkıştım kaldım. (Yeraltından Notlar)

Yakınlarımı nasıl seveceğimi hiçbir zaman bilemedim. Bence özellikle yakınlarını sevmek, yabancıları sevmekten daha zordur. (Karamazov Kardeşler)

İnsan her şeye alışan bir yaratıktır ve sanırım bu onun en iyi niteliğidir. (Ölüler Evinden Anılar)

Her şeyi belirleyen ortamdır, insansa bir hiçtir. (Suç ve Ceza)

Üzülmeyeceğim. Hiç üzülmeyeceğim, hatta hiç niyetlenmeyeceğim tasalanmaya! (Karamazov Kardeşler)

Dostluğa hazırım, işte elim… Ama lütfen bana aşık olmayın! (Beyaz Geceler)

Herkes gibi olmayın; tek başına kalsanız bile öyle olmayın. (Karamazov Kardeşler)

İzin vermiyorlar… bırakmıyorlar… iyi bir insan olayım! (Yeraltından Notlar)

Dünyayı güzellik kurtaracak… (Budala)

Bir insanı gülüşünden tanıyabilirsiniz. (Ölüler Evinden Anılar)

Hatıralar mutlu olsun, kederli olsun, hep acı verir. (İnsancıklar)

Sana öğüdüm olsun: Üzüntüde mutluluk ara her zaman. (Karamazov Kardeşler)

Her zaman iyiyimdir ve tek kötü yanım da budur. Çünkü her zaman iyi olmak kadar kötü bir şey yoktur. (Budala)

Kıyıda köşede birikip üstüme üstüme gelen gerçeklerim var. (Suç ve Ceza)

Acı çeken çocukları görmek ve onlara yardım etmemek nasıl korkunç bir şey. (İnsancıklar)

Bence, gerçekten büyük insanlar, büyük acılar çekmek zorundadırlar. (Suç ve Ceza)

En güzel yıllarımı heba etmiştim! Artık bunun farkındayım ve fark etmiş olmaktan acı duyuyorum. (Beyaz Geceler)

Ben kötü bir insan değildim. Ne aksi bir adamım, ne de uysal biriyim. Ne alçağın biriyim, ne de namuslu, ne onurlu biriyim, ne bir kahramanım, ne de bir korkak. Ben hiçbir şey olamadım. (Yeraltından Notlar)

Anlayabilmesi için, önce kalbi olmalı insanın. (Budala)

Kalbimi taşımakta güçlük çekiyorum. (Yufka Yürek)

Hiçbir zaman gerçek bir yaşam yaşayamayacağım; çünkü bana öyle, bütün inceliğimi, şimdiye, gerçekliğe ait bütün duygularımı kaybetmişim gibi geliyor, çünkü, sonunda, kendi kendimi lanetlemişim. (Beyaz Geceler)

Böylesine şiddetli bir tutkuya kapılmak felaketin dik âlâsıdır… (Kumarbaz)

Ben kendim için yaşamak istiyorum, yoksa hiç yaşamayayım daha iyi. (Suç ve Ceza)

Karanlık bir kalpten sağlam, doğru bir anlayış çıkmaz. (Yeraltından Notlar)

İnsan bazen öyle bir sınıra gelir ki, onu aşamaz mutsuz olur; aşar bu kez belki daha mutsuz olur!.. (Suç ve Ceza)

Fyodor Mihaylovic Dostoyevski Sözleri ve Alıntıları
Özlü Sözler
Fyodor Mihaylovic Dostoyevski (d. 11 Kasım 1821, Moskova, Rusya – v. 9 Şubat 1881, St. Petersburg, Rusya), Rus roman yazarı.